نگاهی به رد پای «ژن خوب» صاحب‌منصبان در شرکتها و مشاغل بانفوذ و پرمنفعت
رد خون در نرخ اشتغال و بیکاری کشور

آینده روزنامه‌نگاری چاپی هنوز مشخص نیست
آیا روزنامه‌ها می‌میرند؟

گزارش‌های تحقیقی که جایزه پولیتزر گرفتند (۲۰۱۸/۵ )
معامله‌های مشکوک کاندیدای سنا

ماجرای ۴ خصوصی‌سازی بدون بازسازی و پرحاشیه
ردپای سیاست‌های خصوصی‌سازی در اعتراضات کارگران

گزارش‌های تحقیقی که جایزه پولیتزر گرفتند (۲۰۱۸/۴ )
پروژه‌های مخفیانه، اعتبار خبرنگاران را هدف گرفته‌ است

تنها بیست‌و‌یک کیلومتر مانده به هفت‌تپه
چکاپا: یک خصوصی‌سازی موفق

افشاگری سایت پروپابلیکا از فعالیت‌های اقتصادی پنهانی رییس‌جمهوری کنونی آمریکا
ماجرای سرمایه‌گذاری مخفیانه دونالد ترامپ چیست؟

گزارش‌های تحقیقی که جایزه پولیتزر گرفتند (۲۰۱۸/۳ )
سخت‌‌گیری‌ و راستی‌آزمایی واشنگتن‌پست مانع از انتشار اخبار جعلی شد

توصیه‌هایی برای سپرده‌گذاران و بانک‌ها بر اساس تحلیل عملکرد مالی آنها
آخرین وضعیت مالی ۱۳ بانک کشور

نسبت میان روزنامه‌نگاری و مستندسازی به بهانه نمایش مستند «میدان جوانان سابق» به کارگردانی مینا اکبری، روزنامه‌نگار
روزنامه‌نگاران فیلمساز یا فیلمسازان روزنامه‌نگار

«افق نو» عرصه اطلاع‌رسانی و آموزش روزنامه‌نگاری تحقیقی در ایران و پروژه‌ای در‌ زیرمجموعه گروه رسانه‌ای «جامعه نو» است. این فضا که از سال ۱۳۹۴ با نام «افق اقتصاد» با گرایش غالب گزارش‌های تحقیقی اقتصادی فعال بوده است، به مسیر تکامل روزنامه‌نگاری کندوکاوی در ایران اختصاص خواهد داشت.
درباره ما بیشتر بخوانید.




گزارش‌های تحقیقی که جایزه گرفتند (۱ـ ۲۰۱۸)
پولیتزر، جایزه واشنگتن‌پست برای افشای فساد اخلاقی کاندیدای سنا

افق‌نو ـ مهسا امرآبادی: جان پیلجر روزنامه‌نگار و پژوهشگر استرالیایی در مقدمه کتاب خود با عنوان «به من دروغ نگو!» درباره اهمیت روزنامه‌نگاری تحقیقی می‌نویسد: در غیاب روزنامه‌نگاری تحقیقی احساس ما از بی‌عدالتی واژگانی برای بیان نخواهند یافت و مردم برای مبارزه با بی‌عدالتی فاقد اطلاعات لازم خواهند بود. همین جملات می‌تواند اهمیت روزنامه‌نگاری تحقیقی را برای ما روشن سازد. شیوه‌ای از روزنامه‌نگاری که در کشور ما مغفول واقع شده، گمشده‌ای‌ست که درست روبه‌روی چشمان ما خودش را به وضوح نشان می‌دهد. در زمانه‌ای که رسانه‌های بزرگ در دست و زیرکنترل قدرت‌ها و حکومت‌ها هستند، این شیوه از روزنامه‌نگاری می‌تواند قلوه سنگ‌ها را بردارد و پرده‌ها را برکشد تا اعتماد از دست رفته عمومی مردم به رسانه‌ها را کاهش دهد. این گزارش‌ها در زمره جریان غالب روزنامه‌نگاری قرار نمی‌گیرند بلکه چهره‌به‌چهره در برابر اربابان قدرت می‌ایستند و صدای مخالف کمیاب می‌شوند. این شیوه از روزنامه‌نگاری می‌تواند سدی باشد در برابر افزایش قربانیان لاپوشانی‌های وسیع که حکومت‌ها دست در دست رسانه‌های همسو مرتکب آن می‌شوند. بازخوانی تجربه جهانی روزنامه‌نگاران در بررسی و تحقیق موضوعاتی مهم و سرنوشت‌ساز، شاید راهی باشد برای سعی در تولید و آغاز اکتشاف روزنامه‌نگاران داخلی! از این رو سایت افق نو در نظر دارد با ترجمه گزارش‌هایی که موفق به دریافت جایزه از بخش روزنامه‌نگاری تحقیقی پولیتزر شده‌اند، این تجربه‌های جهانی را بازخوانی کند و گامی برای احیای آن در داخل کشور بردارد. این گزارش‌ها هر هفته روزهای چهارشنبه در سایت افق‌نو منتشر می‌شود و همزمان در شبکه‌های اجتماعی این تارنما در اختیار مخاطبان قرار خواهد گرفت.

Image result for pulitzer prize 2018

A look at who won 2018 Pulitzer Prizes

رسوایی اخلاقی در هر جای جهان و در میان هر سطحی از مردمان که روی دهد تقبیح می‌شود و برای مرتکب آن هزینه دارد، اما اگر مرتکب آن میان سیاستمداران، قدرتمندان، آموزگاران باشد و هدف آن نوجوانان باشند و اثبات شود، هزینه گزافی برای آنها به جای می‌گذارد. سال ۲۰۱۸ جایزه پولیتزر در بخش روزنامه‌نگاری تحقیقی به گزارشگران واشنگتن‌پست تعلق گرفت که یکی از این اتهامات علیه کاندیدای جمهوری‌خواه مجلس سنا را پی گرفتند و اثبات کردند.سایت پولیتزر در توضیح دلیل خود برای انتخاب این روزنامه آورده است: سلسله گزارش‌های هدفمند و بی‌وقفه‌ واشنگتن‌پست با افشای آزار و اذیت جنسی دختران نوجوان در گذشته از سوی یکی از کاندیداهای مجلس سنا، نتایج انتخابات این مجلس در ایالت آلاباما را تغییر داد.

این روزنامه با انتشار هشت گزارش مفصل در روزهای مختلف، انگشت اتهام را به سوی «روی مور» کاندیدای حزب محافظه‌کار از ایالت آلاباما نشانه گرفت و به صورت مستند و مستدل او را به آزار و اذیت جنسی دختران نوجوان متهم کرد. از نکات جالب توجه این گزارش‌ها استناد بسیار دقیق آنها به افرادی‌ست که طی تلاش‌های فراوان توانستند آنها را پیدا و راضی به مصاحبه کنند.

آنچه در پی می‌آید نخستین قسمت از سلسله گزارش‌های واشنگتن‌پست درخصوص رسوایی‌های اخلاقی «روی مور» است:

۹ نوامبر ۲۰۱۷

«قاضی ده‌فرمان» متهم به آزار و اذیت دختران نوجوان است:

این زن هنگامی که ۱۴ساله بود، مورد آزار جنسی مور ۳۲ ساله قرار گرفت

Leigh Corfman, left, in a photo from 1979, when she was about 14. At right, from top, Wendy Miller around age 16, Debbie Wesson Gibson around age 17 and Gloria Thacker Deason around age 18. (Family photos) Leigh Corfman, left, in a photo from 1979, when she was about 14. At right, from top, Wendy Miller around age 16, Debbie Wesson Gibson around age 17 and Gloria Thacker Deason around age 18. (Family photos)

لی کورفمن می‌گوید ۱۴ سال داشت که مردی در بیرون از سالن دادگاه در اتوواه از شهرهای آلاباما، به او نزدیک شد. لی به همراه مادرش روی نیمکت چوبی نشسته بود و هر دوی آنها به خوبی به یاد می‌آورند که مرد خود را «روی مور» معرفی کرد.

اوایل سال ۱۹۷۹ مور که اکنون نامزد جمهوری‌خواهان در آلاباما برای کرسی سنا است، ۳۲ ساله و دستیار ‪دادستان منطقه بود. او سر صحبت را باز کرد و پیشنهاد داد وقتی مادر برای موضوع حضانت فرزند به اتاق دادگاه می‌رود، حواسش به دختر باشد.

نانسی ولز ۷۱ ساله مادر کورفمن می‌گوید: او گفت مطمئن باشید دلتان نمی‌خواهد دخترتان به دادگاه بیاید و همه چیز را بشنود. من اینجا با او می‌مانم. من هم فکر کردم این مرد چقدر آدم خوبی‌ست که می‌خواهد مراقب دخترم باشد.

This undated family photo shows Leigh Corfman with her mother, Nancy Wells, around 1979 when Corfman was about 14 years old. (Family Photo)

لی می‌گوید زمانی که تنها شدند، مور با او شروع به گپ زدن کرد و شماره تلفنش را گرفت و چند روز بعد مور او را در اطراف منزلش در گادسدن سوار کرد و بعد از سی دقیقه رانندگی به خانه‌ مور در میان جنگل رفتند و به او گفت که چقدر زیبا است و لب‌اش را بوسید.

کورفمن تعریف کرد که در قرار دوم، مور تقریبا برهنه شد. او بدن لی را لمس کرد و دستان لی را به بدن خود فشرد.

کورفمن می‌گوید: من می‌خواستم تمام شود. می‌خواستم بیرون بروم. از او خواستم هرچه که هست را تمام کند و مرا به خانه‌ام برگرداند و او مرا به خانه برد.

دو نفر از دوستان دوران بچگی کورفمن، ‌تایید کردند که او در همان زمان به آنها گفته بود که مرد مسن‌تری را ملاقات می‌کند و یکی از آنها گفت کورفمن آن مرد را به عنوان مور معرفی کرده بود.

ولز می‌گوید دخترش بیش از یک دهه پس از این ماجرا، با او درباره این واقعه حرف زده است، یعنی زمانی که مور به عنوان یک قاضی محلی اهمیت بیشتری پیدا کرده بود.

غیر از کورفمن، سه زن دیگر هم در هفته‌های اخیر و در مصاحبه با واشنگتن‌پست گفته‌اند زمانی که بین ۱۶ تا ۱۸ سال داشتند و مور هم در اوایل دهه سی سالگی بوده، سعی در اغفال آنها داشته است. روایت زنان حاکی از آن است که آنها رفتار مور را تملق‌آمیز دانسته‌اند اما بعدها و با افزایش سن‌ متوجه شده‌اند که اسم آن رفتار آزار و مزاحمت بوده است.

این سه زن می‌گویند مور آنها را وادار به برقراری رابطه یا تماس جنسی نکرده است.

زمانی که وندی میلر ۱۴ ساله بود و به عنوان دستیار بابانوئل در بازار گادسدن کار می‌کرد، مور به او نزدیک شد و در ۱۶ سالگی‌اش از وندی خواست با او بیرون برود که مادرش، وندی را از این قرار منع کرد.

دبی وسون گیبسون می‌گوید زمانی که ۱۷ سال داشت، مور با معلم کلاس مدنی‌اش صحبت و او را برای کاری انتخاب کرد و این سرآغاز ملاقات‌هایشان بوده است. او چند بار با مور بیرون رفته و در این قرارها، فراتر از بوسه کار دیگری انجام نشده است.

گلوریا تاکر دیسون نیز اعلام کرد وقتی ۱۸ ساله و سردسته تشویق‌کنندگان تیم بسکتبال بود، چند بار با مور قرار گذاشت و با هم شراب نوشیدند. این درحالی است که سن قانونی برای نوشیدن مشروبات الکلی در ایالت آلاباما ۱۹ سال است.

جوان‌ترین این زنان کورفمن، تنها زنی‌ست که ادعا دارد مور با او تماس جنسی داشته و فراتر از بوسه رفته اما مقاربت نداشته‌اند.

مور که اکنون ۷۰ سال دارد با انتشار یک بیانیه انتخاباتی این ادعاها را رد کرده است: «این اتهامات مطلقا دروغ و نادرست هستند و حمله ناامیدانه سیاسی از سوی حزب دموکرات، واشنگتن‌پست و کمپین انتخاباتی آنان است. اگر این ادعاها درست بود، در انتخابات پیشین و طی مبارزات انتخاباتی قبلی منتشر می‌شد.»

او دراین بیانیه ادعاهای مطرح‌شده را «زباله‌های اخبار جعلی» نامیده است.

بعد از انتشار این گزارش‌های واشنگتن‌پست، میچ مک‌کونل رهبر اکثریت و تنی چند از سناتورهای حزب جمهوری‌خواه اعلام کردند که در صورت صحت ادعای کورفمن، مور باید از انتخابات کنار بکشد.

براساس گزارش کمپین انتخاباتی، هیچ کدام از این زنان به داگ جونز رقیب مور در حزب دموکرات یا سن‌لوتر سترینج حریف جمهوری‌خواه مور که پاییز گذشته در انتخابات مقدماتی از او شکست خورد، کمک مالی یا با کمپین انتخاباتی آنها همکاری نکرده‌اند.

کورفمن ۵۳ ساله اکنون در نمایندگی خدمات مشتریان در یک موسسه مالی وام‌دهنده کار می‌کند. او می‌گوید در سه انتخابات گذشته به کاندیداهای حزب جمهوری‌خواه  و در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۱۶ به دونالد ترامپ رای داده است. او سال‌هاست به فکر مقابله با مور است و حتی در زمان انتخابات قاضی عالی ایالتی در سال ۲۰۰۰ هم پا پیش گذاشت اما در آن زمان تصمیمش عوض شد.

دو فرزند کورفمن هنوز بچه‌مدرسه‌ای هستند و کورفمن نگران تاثیر این ماجرا بر زندگی آنها است. او همچنین نگران است که پیشینه‌اش مانند سه طلاق و گذشته درهم مالی‌اش، اعتبارش را در این قضایا تضعیف کند.

کورفمن با اشاره به گذشته خود در شهر گدسدن گفت: اینجا هیچ کس نیست که نداند من یک فرشته نیستم!

کورفمن داستان زندگی‌اش را به صورت مرتب و بی‌تناقض در ۶ مصاحبه با واشنگتن‌پست تشریح کرده و واشنگتن‌پست تایید می‌کند که مادر او در فوریه سال ۱۹۷۹ به دلیل پرونده طلاق و حضانت فرزند در دادگاه حاضر شده و در آن زمان هم دفتر مور در انتهای سالن دادگاه بوده است.

نه کورفمن و نه هیچ کدام دیگر از این زنان برای گفتن ماجرای خود به دنبال روزنامه پست نیامده‌اند. در حقیقت زمانی که خبرنگار پست برای نگارش گزارشی درباره حامیان انتخاباتی مور در آلاباما بود‪، در آنجا شنید که عده‌ای مور را به آزار و اذیت و ارتباط با دختران نوجوان متهم کرده‌اند و براساس این ادعا و پس از سه هفته دو خبرنگار پست با ۴ زن تماس گرفته و با آنان مصاحبه کردند. در ابتدا این زنان تمایلی به صحبت علنی نداشتند اما بعد از مصاحبه‌های متعدد و پیگیری خبرنگاران پست، حاضر شدند درباره آنچه روی داده با مردم حرف بزنند. آنها گفتند به نظرشان مهم است که مردم درباره تعاملات و ارتباط‌شان با مور آگاهی داشته باشند.  آنها می‌گویند همدیگر را نمی‌شناسند. کورفمن درباره تصمیمش برای افشای آن ماجرا، گفت: «من برای افشای این ماجرا دعا کرده‌ام. نمی‌توانم عقب بنشینم و اجازه دهم که او ادامه دهد، نمی‌توانم اجازه دهم او بدون برافتادن ماسکش ادامه دهد.» این گزارش بر اساس مصاحبه با ۳۰ نفر نوشته شده است. آنها مور را بین سال‌های ۱۹۷۷ و ۱۹۸۲ می‌شناختند. یعنی زمانی که او به عنوان دستیار دادستان منطقه‌ای برای دادگاه اتوواه در آلابامای شمالی جایی که بزرگ شده بود، کار می‌کرد.

*******

مور سی ساله و مجرد بود که نخستین کار دولتی‌اش را بعد از شرکت در آکادمی نظامی وست‌پوینت، خدمت در ویتنام، فارغ‌التحصیلی از دانشکده حقوق و اندکی هم کار در حوزه وکیل خصوصی در بخشداری گادسدن؛ آغاز کرد و به دفتر دادستان منطقه پیوست.

براساس روایت خود مور در کتاب «به من کمک کن خدا» که بیوگرافی اوست؛ او در آن زمان به عنوان مدعی‌العموم به تعقیب و پیگیری قاتلین، متجاوزان، دزدان و فروشندگان مواد مخدر مشغول بود. او در کتابش نوشته است: «در همان زمان من ده فرمان را روی دو لوح چوبی ماهوتی حکاکی کردم.»

مور نوشته: «به باور من بسیاری از جنایتکاران جوانی که من مجبور به مجازات آنها شدم، اگر در بچگی این قوانین را فرا می‌گرفتند، هرگز دست به اعمال جنایت‌کارانه نمی‌زدند.»

مور همچنین در این کتاب گفته وقت آزاد خود را صرف ساختن اتاق‌های یک خانه متحرک در گالانت یک منطقه روستایی در ۲۵ مایلی غرب گادسدن می‌کند.

براساس اظهارات همکاران و دیگر افرادی که مور را در آن زمان می‌شناختند، او به ندرت در خارج از محیط کارش و در اجتماع دیده می‌شد. چند زن به ما اطلاع دادند او یک فصل را به مربی‌گری تیم سافت‌بال دختران گالانت؛ تیمی که خواهر نوجوانش به آن پیوسته بود؛ گذراند. همچنین براساس گفته‌های چند نفر، مور زمانی هم وقتش را در YMCA- انجمن مسیحی مردان جوان – صرف می‌کرد و اغلب اوقات به تنهایی در اطراف بازار جدید گادسدن قدم می‌زد. زنانی که آن زمان در آنجا کار می‌کردند گفتند مور با ۶ فوت قد، خوش لباس و با شلوار رسمی و پیراهن دکمه‌ای معمولا به تنهایی دیده می‌شد.

کورفمن خود را در آن سن و سال و زمانی که مور را در بیرون از اتاق دادگاه در سال ۱۹۷۹ دیده؛ یک دختربچه سرگردان و یک دخترک ۱۴ ساله معمولی از خانواده طلاق توصیف می‌کند. او می‌گوید احساس می‌کرده یک مرد بالغ به او توجه نشان داده و تملقش را می‌گوید. کورفمن گفت: او بسیار جذاب و خنده‌رو بود.

این زن تعریف کرد بعد از آنکه مادرش وارد اتاق دادگاه شد، مور از او درباره مدرسه‌اش و آن‌چیزهایی که دوست دارد سوال کرد و از او پرسید آیا می‌تواند گه‌گاهی به او زنگ بزند و صحبت کنند؟! لی به یاد می‌آورد که شماره تلفنش را داده و بعد از مدت کوتاهی او با کورفمن تماس گرفته است.

او می‌گوید در اتاقش با مور تلفنی صحبت می‌کرده و قرار گذاشته‌اند تا مور او را در جاده آلکات و خیابان ریلی که نزدیک به خانه کورفمن بود، سوار کند.

– من هم گیج، و هم سبک‌سر و هیجان‌زده بودم. خب می‌دونی! مرد بزرگ‌تر از خودم؟

او اضافه می‌کند تا آن زمان تنها تجربه‌اش در مواجهه با جنس مخالف، آشنایی با پسران جوان هم سن و سال خودش بود.

– وقتی سوار ماشین مور شدم، هوا تاریک و سرد بود و گمان کردم برای شام به رستوران می‌رویم اما به جای آن، او به سوی خانه‌اش رانندگی کرد که به نظرم بسیار دور بود. یادم می‌آید هرچه از خانه‌ام دورتر می‌شدیم، بیشتر عصبی می‌شدم.

او یک راه ناهموار و پر‌دست‌انداز را به یاد می‌آورد و خاطرش ا‌ست که به داخل خانه رفتند و در این دیدار یا دیدار دوم مور به کورفمن الکل تعارف کرد و او به مور متذکر شد که ۱۴ سال دارد و نمی‌تواند الکل بنوشد. آنها نشستند و صحبت کردند. مور به کورفمن گفت چقدر زیباست و بازوی خود را روی شانه‌های او حلقه کرد و او را بوسید. در این زمان کورفمن عصبی شد و از مور خواست تا او را به خانه بازگرداند که مور هم همین کار را کرد.

کمی بعد از این ماجرا، مور باز هم به او زنگ زد و دوباره کورفمن را در همان جای قبلی سوار کرد.

او درباره اینکه چرا باز هم با مور قرار گذاشته و سوار ماشینش شده، توضیح داد: «این یک تجربه جدید بود که هم سرگرم‌کننده و هیجان‌انگیز، و هم ترسناک بود. درست مانند این بود که سوار یک ترن هوایی شده‌اید که تا حالا سوار نشده بودید.»

کورفمن می‌گوید که مور او را بعد از تاریکی به همان خانه برد و زمانی که او روی زمین و زیر یک پتو دراز کشیده بود مور برای مدتی به اتاق دیگری رفت و وقتی برگشت، کورفمن دید که غیر از یک پیژامای سفید تنگ چیز دیگری تنش نیست.

این زن به یاد می‌آورد که مور او را بوسید، نیمه‌برهنه‌اش کرد، بدنش را لمس کرد و دستش را گرفت و به سمت بدن خود برد. کورفمن می‌گوید در اینجا دیگر عصبی شدم و دستش را به عقب پرت کردم.

‫- برای این موضوع آمادگی نداشتم. هرگز بخش‌های خصوصی بدن یک مرد را لمس نکرده بودم چه برسد به اینکه در چنین وضعیتی هم باشد.

او به یاد می‌آورد: «در ذهنم تکرار می‌شد که من این را نمی‌خواهم و باید هرچه زودتر از اینجا بزنم بیرون! بنابراین سریع لباس‌هایم را پوشیدم و از مور خواستم مرا به خانه‌ام برگرداند و مور هم این کار را انجام داد.»

آن زمان و اکنون سن قانونی برای رضایت به مقاربت جنسی در آلاباما ۱۶ سال است. طبق قانون آلاباما در ۱۹۷۹ و امروز، اگر فردی با حداقل ۱۹ سال سن با کسی که بیش از ۱۲ سال و کم‌تر از ۱۵ سال دارد، تماس جنسی برقرار کند، مرتکب سوءاستفاده جنسی از نوع درجه دوم شده است. تماس جنسی نیز به عنوان لمس قسمت‌های خصوصی بدن تعریف شده و مجازات این عمل تا یک سال زندان است.

این قانون همچنین شامل بخش دیگری درخصوص اغفال یک کودک زیر ۱۶ سال به ورود به یک خانه با هدف مقاربت یا نوازش و لمس بخش‌های خصوصی بدن است که برایش ۱۰ سال زندان در نظر گرفته شده است.

در آلاباما طبق قانون حقوق کودکان که توسط یک گروه پژوهشی غیرانتفاعی در دانشگاه پنسیلوانیا وضع شده، قانون مرور زمان برای وارد کردن اتهام به فردی که در آزار و اذیت جنسی کودکان نقش داشته، سه سال بعد از آن واقعه است و زمان برای تشکیل دادخواست مدنی، با ۲۱ ساله شدن قربانی به پایان می‌رسد.

کورفمن هیچ‌گاه فرم پرونده شکایت یا دادخواست مدنی در پلیس پر نکرد. او می‌گوید بعد از این برخورد، مور چند بار دیگر هم با او تماس گرفت اما کورفمن هربار بهانه‌ای برای اجتناب از دیدار با مور جور کرد. او قبل یا کمی بعد از این اتفاق به دو تن از دوستانش تلویحا گفته  با مرد بزرگ‌تری دیدار داشته و قرار گذاشته است.

بتی دیویس که هنوز از دوستان کورفمن و اکنون ساکن لوس‌آنجلس است، می‌گوید به وضوح یادش می‌آید زمانی که نوجوان بودند، کورفمن درباره ملاقات با مردی بزرگ‌تر از خودش به نام روی مور با او صحبت کرده بود. کورفمن آن زمان برای دوستش ماجرای مردی نیمه‌عریان با پیژامای سفید و تنگ را تعریف کرده بود.

– آن زمان من با کورفمن با قاطعیت برخورد کردم و به او تذکر دادم ملاقات با مردی به سن و سال مور خارج از عرف و بی‌عقلی است. یادم می‌آید به او گفتم این اصلا کار خوبی نیست. چون ما خیلی جوان بودیم.

دوست دیگر کورفمن که به دلیل واهمه از دست دادن شغلش نخواست نامش فاش شود، هم تایید کرد کورفمن نوجوان درباره ملاقات با مردی بزرگ‌تر از خودش با او حرف زده بود.

کورفمن گفت: بعد از اینکه با دوستانم درباره دیدار با مور حرف زدم، تازه متوجه شدم کار اشتباهی انجام داده‌ام و سال‌ها این راز را مخفی نگه داشتم. من احساس مسئولیت ‪و در عین حال احساس کردم کار بسیار بدی انجام دادم و گویی این آغاز یک دوره تازه از کارهای بدی بود که در نوجوانی انجام دادم.

او معتقد است وقتی ۱۶ ساله شد، این اتفاق ۱۴ سالگی‌اش موجب شد زندگی نوجوانی‌اش با نوشیدن، مصرف مخدر و داشتن دوست پسر به طور فزاینده‌ای بی‌پرواتر شود.

سال‌ها گذشت و کورفمن ماجرایش با مور را با شخص دیگری در میان نگذاشت و خودش دلیل آن را مشکلات شخصی زندگی‌اش عنوان می‌کند. او تجربه سه طلاق و مشکلات مالی را در کارنامه زندگی‌اش دارد. زمانی که در آریزونا زندگی می‌کرد، همراه همسر دومش یک شرکت چاپ نمایش راه‌اندازی کرد اما بدهکاری زیادی روی دستشان ماند. مطابق اسناد و پرونده‌های دادگاه، آنها سه بار اعلام ورشکستگی کردند و براساس قانون حفاظت از ورشکستگان، پرونده تشکیل داده‌اند که یکی از این پرونده‌ها در سال ۱۹۹۱ با ۱۳۹ هزار و ۶۸۹ دلار  مطالبات پرداخت‌نشده به اداره مالیات داخلی و سایر طلبکاران، بوده است.

سال ۲۰۰۵ کورفمن برای رانندگی یک قایق بدون چراغ جریمه شد. سال ۲۰۱۰ او در فروشگاه غذای آماده کار می‌کرد که به فروش آبجو به یک فرد زیر سن قانونی متهم شد. مطابق اسناد دادگاه او از این اتهام تبرئه شد. 

*******This undated photo shows Gloria Thacker Deason when she was about 18. (Family photo)This undated photo shows Gloria Thacker Deason when she was about 18. (Family photo)

سه زن دیگر نیز در مصاحبه با واشنگتن‌پست، اعلام کردند زمانی که بین ۱۶ تا ۱۸ سال داشتند، مور آنها را به قرار ملاقات دعوت کرده است. او در آن زمان در اوایل دهه ۳۰ زندگی‌اش بود.

گلوریا تاکر دیسون می‌گوید سال ۱۹۷۹ او ۱۸ ساله و مور ۳۲ ساله بود و همدیگر را در بازار گادسدن دیدند. او در آن زمان در جواهرفروشی به نام پیزیتز کار می‌کرد و در کالج ایالتی گادسدن درس می‌خواند و هنوز در خانه پدر و مادرش زندگی می‌کرد.

دیسن که اکنون ۵۷ ساله است و در کارولینای شمالی زندگی می‌کند، گفت: «مادر من خیلی خیلی سخت‌گیر بود و من اجازه داشتم تا ساعت ۱۰ و نیم بیرون بمانم اما مادرم اجازه داد با روی بیرون بروم و دیرتر برگردم. مادرم فکر می‌کرد کنار مور ایمن هستم و گمان می‌کرد او شوهر خوبی خواهد شد.»

دیسون می‌گوید ملاقات و قرار آنها کم و بیش چند ماه به طول انجامید و در این مدت مور او را حداقل دوبار به خانه خود برد اما روابط آنها از چند بوسه و آغوش فراتر نرفت.

‫- او ادی رابیت۱ را دوست داشت و من فردی مرکوری۲ را.

این زن توضیح می‌دهد که مور اغلب او را جلوی بازار یا کالج و یا از بازی بسکتبال، جایی که او سردسته تشویق‌کنندگان بود، سوار می‌کرد. وی به یاد می‌آورد لباسش را قبل از آن‌که برای شام بیرون بروند عوض می‌کرد. آنها به یک پیتزافروشی به اسم مترز می‌رفتند جایی که مور بطری شراب سفارش می‌داد و یا به رستوران چینی می‌رفتند یعنی جایی که مور برای او کوکتل گرمسیری سفارش داد، درحالی‌که دیسون هنوز به سن قانونی ۱۹ سال نرسیده بود.

او که در ۱۹ می سال ۱۹۷۹ یعنی بعد از دیدارهایش با مور ۱۹ ساله می‌شد، گفت: اگر مادر این موضوع را می‌فهمید حتما از شدت عصبانیت از حال می‌رفت.This undated family photo shows Wendy Miller around the time she was 16. (Family photo)This undated family photo shows Wendy Miller around the time she was 16. Family photo)

حوالی همان زمان که دیسون از ملاقاتش با مور در جواهرفروشی می‌گوید، وندی میلر هم از نزدیک شدن مور به خودش در بازار خبر می‌دهد. مادر او در یک مغازه عکاسی کار می‌کرد و در آن زمان وندی کنار مادرش بود. میلر می‌گوید این ملاقات در سال ۱۹۷۹ یعنی زمانی که ۱۶ سال داشته، اتفاق افتاده است.

میلر تعریف کرد چهره مور آشنا بود چرا که اولین بار او را دو سال قبل دیده بود یعنی زمانی که وندی به عنوان دستیار بابانوئل در همان بازار کار می‌کرد. در آن زمان مور به او گفته بود زیباست و دوسال بعد از این ماجرا، مور از وندی تقاضا می‌کند تحت نظارت مادرش با وی بیرون برود و قرار بگذارند. وندی در آن زمان دوست پسر داشته و این تقاضا را رد کرد.

مارتا براکت مادر وندی هم گفت تقاضای مور برای اجازه ملاقات با دخترش را نپذیرفته است.

– به او گفتم شما از دختر من خیلی بزرگ‌تر هستید! گهواره را غارت نکنید!۳

میلر که هنوز در آلاباما زندگی می‌کند، گفت: در آن زمان احساس کردم مورد توجه قرار گرفته‌ام اما حالا که سنم بالا رفته می‌فهمم درخواست یک مرد بزرگسال از دختری نوجوان برای قرار گذاشتن چقدر منزجرکننده است.

دبی وسون گیبسون نیز می‌گوید در بهار ۱۹۸۱ زمانی که ۱۷ ساله بود، مور با مدرسه اتوواه و کلاس علوم مدنی‌اش صحبت کرد تا دبی به عنوان دستیار دادستان منطقه کارآموزی و خدمت کند. او به یاد می‌آورد زمانی که مور به او پیشنهاد داد تا با هم بیرون بروند، دبی به مادرش گفت: چی میگی اگه بهت بگم یه مرد ۳۴ ساله از من برای بیرون رفتن دعوت کرده است؟

گیبسون می‌گوید مادرش از او پرسیده آن مرد چه کسی است و وقتی اسم روی مور را شنید، پاسخ داده: می‌گم تو خوش‌شانس‌ترین دختر دنیا هستی!

گیبسون گفت: در میان مردم محلی گادسدن- شهری با ۴۷ هزار نفر جمعیت- مور یک مرد موقر و موجه و به گونه‌ای یک الهه شناخته می‌شد. او پسر خوب شهر خودمان بود که تجربه حضور در وست پوینت و غیره را هم داشت.

به گفته این زن، آنها مدت دو یا سه ماه با هم قرار می‌گذاشتند. با هم به خانه مور می‌رفتند و مور برایش شعر می‌خوانده و گیتار می‌نواخته و همچنین دو بار او را بوسیده است.

گیبسون که اکنون در فلوریدا ساکن است، گفت: وقتی به گذشته نگاه می‌کنم خوشحال می‌شوم که اتفاق بدی نیفتاد. من به عنوان یک مادر اکنون متوجه می‌شوم به دلیل اختلاف زیاد سنی ما، این رابطه و ملاقات‌ها نامناسب بود.

*******

مور در کتاب خود نوشته است که سال ۱۹۸۲ شروع به انتقاد از عملکرد سیستم قانونی محلی می‌کند و به همین دلیل هم در دفتر دادستان منطقه تغییراتی به وجود می‌آورد.

او یک هیات‌منصفه بزرگ را برای بررسی ادعایش درخصوص وجود ابهام‌ها و تخلف مالی در دفتر کلانتر، تشکیل داد. در پاسخ مور، انجمن وکلای ایالت او را به دلیل مخالفت با دادستان منطقه بازجویی کرد و درباره او تحقیق کرد و در نهایت هم ادعای او رد شد.

مدتی پس از این ماجرا، مور از کارش استعفا کرد و نخستین کمپین انتخاباتی سیاسی خود را برای کرسی اتحادیه قضات شهر آغاز کرد. او در این انتخابات شکست سنگینی متحمل شد و بعد از مدت کوتاهی آلاباما را ترک کرد. مور به تگزاس رفت و طبق نوشته‌هایش به یادگیری کیک‌بوکسینگ مشغول شد و پس از آن به استرالیا رفت و یک سال در مزرعه‌ای به گاوداری پرداخت.

سال ۱۹۸۴ به گادسدن برگشت و در زمینه حقوق خصوصی مشغول به کارشد. سال ۱۹۸۵ در سن ۳۸ سالگی با کایلا کیسور ۲۴ ساله ازدواج کرد که این ازدواج هنوز ادامه دارد.

چند سال بعد مور فعالیت سیاسی خود در آلاباما را افزایش، و خود را تا حد یک شخصیت ملی ارتقا داد.

در سال ۱۹۹۲ او بر کرسی مدعی‌العموم تکیه زد و همان زمان کتیبه‌های چوبی ده فرمان را در اتاق دادگاهش نصب کرد.

در سال ۲۰۰۰ مور به عنوان قاضی ارشد دیوان عالی آلاباما انتخاب شد و یک بنای گرانیتی با وزن ۵ هزار و ۲۸۰ پوندی ده فرمان را در ساختمان قضایی آلاباما نصب کرد.

در سال ۲۰۰۳ مور به دلیل نادیده گرفتن و سرباز زدن از دستور دادگاه فدرال مبنی بر برداشتن این بنای بزرگ، از کار برکنار شد و از آن به بعد به «قاضی ده فرمان» در آمریکا شهرت پیدا کرد.

او مجددا در سال ۲۰۱۲ به عنوان قاضی ارشد دیوان عالی آلاباما انتخاب شد و بار دیگر و مدت کوتاهی پس از آن، حکم انفصال از خدمت دریافت کرد. این‌بار به دلیل دستور وی به قضات منطقه برای عدم ثبت ازدواج همجنسگرایان از مقام خود برکنار شد.

همه این موارد از مور قهرمانی بی‌باک برای رای‌دهندگان محافظه‌کار آلاباما ساخته بود که برای حفظ ارزش‌های مسیحیت قیام کرده است.

در سپتامبر، پس از آنکه صندلی جف سشنز در سنا به دلیل انتخاب وی به عنوان دادستان کل خالی شد، مور توانست لوتر استرینج دیگر نامزد جمهوری‌خواهان که حمایت رییس‌جمهور ترامپ و دیگر رهبران حزب در واشنگتن را پشت سر داشت؛ شکست دهد و اکنون مور با نامزد دموکرات‌ها داگ جونز در انتخابات ویژه‌ای که برای ۱۲ دسامبر برنامه‌ریزی شده، مواجه است.

کورفمن می‌گوید زمانی که در اواسط دهه ۱۹۹۰ برای دیدار مادر و ناپدری‌اش به گادسدن آمده بود، عکس مور را در مجله گادسدن‌تایم دید.

-‫ مادر شما این مرد را به یاد دارید؟

و آن موقع بود که کورفمن داستان را برای مادرش تعریف می‌کند و به او می‌گوید اندکی بعد از دادگاهی که سال ۱۹۷۹ رفته بودند، مور او را به خانه‌اش برده است. ولز مادر کورفمن تاکید کرد دخترش درباره رفتار نامناسب و وقیحانه مور حرف زده است.

– زمانی که لی داستان را برایم تعریف کرد من وحشت‌زده شده بودم.

کورفمن می‌گوید سال‌ها بعد هنگامی که در کانال ABC و بخشی از ‫برنامه «‫صبح‌‌به‌خیر آمریکا» مور را دیده، حالت تهوع به او دست داده است.

او سال‌ها به فکر مقابله با مور بوده و در اواخر دهه ۱۹۹۰ عصبانیت شدیدی نسبت به مور احساس کرده و به پارکینگ دفتر مور در گادسدن رفته است.

-مدتی در آنجا نشستم و فکر کردم اگر او را ببینم چه بگویم؟! خودم را تصور می‌کردم که فریاد می‌زنم: من را به یاد می‌آوری؟!

گزارشگران: استفان مک‌کورمن، بث رینهارد، آلیس کریتس

  • ۱)ادی رابیت: خواننده، ترانه‌سرا و موسیقی‌دان آمریکایی
  • ۲)فردی مرکوری: موسیقی‌دان، خواننده و آهنگ‌ساز بریتانیایی
  • ۳)کنایه از همسر یا معشوقه جوان داشتن
لینک کوتاه:

مطالب اخیر