نگاهی به رد پای «ژن خوب» صاحب‌منصبان در شرکتها و مشاغل بانفوذ و پرمنفعت
رد خون در نرخ اشتغال و بیکاری کشور

آینده روزنامه‌نگاری چاپی هنوز مشخص نیست
آیا روزنامه‌ها می‌میرند؟

گزارش‌های تحقیقی که جایزه پولیتزر گرفتند (۲۰۱۸/۵ )
معامله‌های مشکوک کاندیدای سنا

ماجرای ۴ خصوصی‌سازی بدون بازسازی و پرحاشیه
ردپای سیاست‌های خصوصی‌سازی در اعتراضات کارگران

گزارش‌های تحقیقی که جایزه پولیتزر گرفتند (۲۰۱۸/۴ )
پروژه‌های مخفیانه، اعتبار خبرنگاران را هدف گرفته‌ است

تنها بیست‌و‌یک کیلومتر مانده به هفت‌تپه
چکاپا: یک خصوصی‌سازی موفق

افشاگری سایت پروپابلیکا از فعالیت‌های اقتصادی پنهانی رییس‌جمهوری کنونی آمریکا
ماجرای سرمایه‌گذاری مخفیانه دونالد ترامپ چیست؟

گزارش‌های تحقیقی که جایزه پولیتزر گرفتند (۲۰۱۸/۳ )
سخت‌‌گیری‌ و راستی‌آزمایی واشنگتن‌پست مانع از انتشار اخبار جعلی شد

توصیه‌هایی برای سپرده‌گذاران و بانک‌ها بر اساس تحلیل عملکرد مالی آنها
آخرین وضعیت مالی ۱۳ بانک کشور

نسبت میان روزنامه‌نگاری و مستندسازی به بهانه نمایش مستند «میدان جوانان سابق» به کارگردانی مینا اکبری، روزنامه‌نگار
روزنامه‌نگاران فیلمساز یا فیلمسازان روزنامه‌نگار

«افق نو» عرصه اطلاع‌رسانی و آموزش روزنامه‌نگاری تحقیقی در ایران و پروژه‌ای در‌ زیرمجموعه گروه رسانه‌ای «جامعه نو» است. این فضا که از سال ۱۳۹۴ با نام «افق اقتصاد» با گرایش غالب گزارش‌های تحقیقی اقتصادی فعال بوده است، به مسیر تکامل روزنامه‌نگاری کندوکاوی در ایران اختصاص خواهد داشت.
درباره ما بیشتر بخوانید.




درسی برای روزنامه‌نگار ایرانی: آسانژ اشتباه کرده است؟

افق اقتصاد

رفتار اخیر جولیان آسانژ موسس سایت افشاگر ویکی لیکس در زمینه افشای ایمیل های کلینتون و حزب دموکرات میتواند پرسشهایی را در مورد انگیزه او و تاثیری که میتواند در نتیجه انتخابات امریکا بگذارد پیش بکشد. آیا آسانژ میخواهد به ترامپ کمک کند؟

هنوز کاملا مشخص نیست،ولی علائم زیادی در این زمینه وجود دارد:او بلافاصله پس از افشای یکی از بزرگترین رسوایی های جنسی ترامپ ایمیلهای حزب دموکرات را افشا کرد و نظرها را به سمت انها کشاند؛ افشاگری در مورد کلینتون را در روزهای مبارزه انتخاباتی او شروع کرد؛ و این کار رابعد از کنار کشیدن سندرز انجام داد احتمالا با این هدف که به او کمک نکرده باشد.خودش گفته به ترامپ و کلینتون بطور یکسان بی میل است و بین وبا و طاعون هیچیک را انتخاب نمی کند.

اما رفتار اسانژ به عنوان یک روزنامه نگار ناپذیرفتنی است.بخشی از کار ما افشاگری است و ممکن است در مورد زمان افشاگری ملاحظاتی داشته باشیم.اما این ملاحظه در ماجرای آسانژ از نوع منفی است. خودش را به عامل موثر در رقابت دو نفری تبدیل کرده که میگوید از انها خوشش نمیاید.افشاگری او در باره اعمال ایالات متحده نیست در باره یک فرد و حزب اوست و به نفر دیگر کاری ندارد. تعادل آسانژ به هم خورده است.

برای انکه درسی گرفته باشیم، ماجرای افشاگری یاشار سلطانی در باره دست و دلبازی شهردار تهران را نگاه کنیم. اگر او این افشاگری را مثلا شش ماه دیگر و زمانی میکرد که احتمالا شهردار نامزد انتخابات ریاست جمهوری میشد،یک فرض قوی در باره او عملگی برای نامزدهای دیگر بود.درست است که افشاگری او در حال حاضر هم بخشی از افشاگریهای متقابل و دو جانبه دو جناح محسوب میشود،ولی ما در میانه یک انتخابات مهم با شرکت شهردار نیستیم.

این درس را فرا بگیریم که اگر مدعی هستیم فعالیت روزنامه نگاری ما با هدف کمک به جامعه ودر جهت صلاح کشور صورت میگیرد، برای انتشار هر خبری در مورد آثار آن به دقت فکر کنیم. آسانژ اگر توضیح قانع کننده ای در باره عملکرد خود نداشته باشد،رسانه معتبر خود ویکی لیکس را کشته است.

لینک کوتاه:

مطالب اخیر