معرفی یک نهاد غیرانتفاعی گزارش‌گری تحقیقی و بازنگاهی به گزارش‌های تحقیقی، نفوذ و اثرگذاری این مرکز ژورنالیستی مستقل در سال ۲۰۱۷:
کفه سنگین سوژه‌های اجتماعی برای روزنامه‌نگاران تحقیقی غربی

▪چرا روزنامه‌نگاران نباید بگویند به چه کسی رأی می‌دهند؟

نگاهی به رد پای «ژن خوب» صاحب‌منصبان در شرکتها و مشاغل بانفوذ و پرمنفعت
رد خون در نرخ اشتغال و بیکاری کشور

آینده روزنامه‌نگاری چاپی هنوز مشخص نیست
آیا روزنامه‌ها می‌میرند؟

گزارش‌های تحقیقی که جایزه پولیتزر گرفتند (۲۰۱۸/۵ )
معامله‌های مشکوک کاندیدای سنا

ماجرای ۴ خصوصی‌سازی بدون بازسازی و پرحاشیه
ردپای سیاست‌های خصوصی‌سازی در اعتراضات کارگران

گزارش‌های تحقیقی که جایزه پولیتزر گرفتند (۲۰۱۸/۴ )
پروژه‌های مخفیانه، اعتبار خبرنگاران را هدف گرفته‌ است

تنها بیست‌و‌یک کیلومتر مانده به هفت‌تپه
چکاپا: یک خصوصی‌سازی موفق

افشاگری سایت پروپابلیکا از فعالیت‌های اقتصادی پنهانی رییس‌جمهوری کنونی آمریکا
ماجرای سرمایه‌گذاری مخفیانه دونالد ترامپ چیست؟

گزارش‌های تحقیقی که جایزه پولیتزر گرفتند (۲۰۱۸/۳ )
سخت‌‌گیری‌ و راستی‌آزمایی واشنگتن‌پست مانع از انتشار اخبار جعلی شد

«افق نو» عرصه اطلاع‌رسانی و آموزش روزنامه‌نگاری تحقیقی در ایران و پروژه‌ای در‌ زیرمجموعه گروه رسانه‌ای «جامعه نو» است. این فضا که از سال ۱۳۹۴ با نام «افق اقتصاد» با گرایش غالب گزارش‌های تحقیقی اقتصادی فعال بوده است، به مسیر تکامل روزنامه‌نگاری کندوکاوی در ایران اختصاص خواهد داشت.
درباره ما بیشتر بخوانید.




سه راهکار برای تامین سرمایه در گردش بنگاه‌های کوچک

:: دکتر ناصر یارمحمدیان ::

یکی از مهمترین مشکلات بنگاهها تامین سرمایه در گردش¬ است. منظور از سرمایه در گردش، سرمایه¬ای است که در زنجیره تولید تا توزیع کالا به آن نیاز است. از منابع مالی برای خرید مواد اولیه گرفته تا نگهداری موجودی انبار، فروش نسیه کالا و … که از ابتدای شروع چرخه تولید تا آخرین مرحله فروش کالای تولیدی به آن نیاز است. معمولا اعتبارات سرمایه در گردش از آنجا که برای بنگاه ها ضروری است تمایل بنگاه ها برای پرداخت سودهای بالاتر نیز وجود دارد. از طرف دیگر اعتبارات سرمایه در گردش از آنجا که ریسک بالایی دارد، بانک¬ها به سختی زیر بار آن می¬روند. اگر صاحب یک شرکت بزرگ به بانک مراجعه کند، به پشتوانه شرکتش ممکن است بتواند به راحتی این اعتبارات را تامین کند اما، وقتی صاحب یک شرکت کوچک برای تامین سرمایه در گردش خود به بانک مراجعه می¬کند یا باید کیفیت اعتباری بالایی داشته باشد و یا باید وثیقه سنگینی را به بانک تحویل بدهد که این قیدها تامین مالی بنگاههای کوچک را عملا، سخت و یا غیرممکن می¬کند.
برای رفع این مشکل بنگاههای خرد سه راهکار زیر بنظر من می¬رسد:
۱-موسسات اعتبارسنجی
در بالا اشاره کردیم که بانک¬ها با توجه به کیفیت اعتباری به شرکت¬ها وام می¬دهند و در نبود موسسات اعتبار سنجی، کیفیت اعتباری هم ارز میشود با اندازه بنگاه، رد حالیکه ممکن است که یک بنگاه کوچک و با سرعت رشد بالا نسبت به یک شرکت بزرگ که رشد نمی¬کند برای وام گرفتن بسیار مستحق¬تر باشد. برای آنکه بانک¬ها قادر شوند تسهیلات خود را بصورت بهینه¬تری تخصیص دهند بایستی، موسسات اعتبارسنجی معتبری تاسیس شوند. این موسسات با توجه به همه خصوصیت¬های یک شرکت از جمله اندازه شرکت، سرعت رشد، میزان بدهی¬های فعلی و میزان درآمد¬های پیش¬بینی شده و … اعتبار هر بنگاه را تعیین می¬کنند و این رتبه¬بندی¬ها باید توسط بانک¬ها به رسمیت شناخته شده و هر موسسه که اعتبار بیشتری داشت بتواند سریعتر سرمایه¬ در گردش خود را تامین کند.
برای این منظور نیاز داریم به زیرساختی که باید با همکاری بانک مرکزی، سایر بانک¬ها، بیمه و بخش خصوصی فراهم شود. شرکت¬های خصوصی به این خاطر باید همکاری کنند که قرار است اعتبار سنجی توسط نهادهای مستقل خصوصی انجام شود و بدیهی است که این شرکتهای اعتبار سنجی در صورت ارایه اطلاعات نادرست اعتبارشان را از دست میدهند و ورشکست می¬شوند.

۲- کاهش تقاضای سرمایه در گردش
اصطکاک های زنجیره عرضه بخش عمده نیاز به سرمایه در گردش را ایجاد می¬کند. راهکار دیگری که برای رفع مشکل تامین مالی بنگاه-های خرد وجود دارد کاهش این اصطکاک¬ها است. منظور از اصطکاک¬ مجموعه عواملی است که نیاز به سرمایه در گردش را در بنگاه¬ها ایجاد می¬کند، بعنوان مثال یک صاحب شرکت را در نظر بگیرید که در هنگام خرید مواد اولیه باید نصف هزینه را در ابتدا بپردازد و بعد از یک ماه مواد اولیه را تحویل بگیرد. این قبیل اصطکاک ها را میتوان کاهش مدت زمان جابجایی و یا خرید اینترنتی و … کاهش¬داد.
۳- سازوکار پوشش ریسک اعتبارات سرمایه در گردش
یکی از دلایلی مشکل اعتبارات سرمایه در گردش به بنگاه‌های اقتصادی نبود ساز و کار مناسب برای پوشش ریسک نکول وام است. از آنجا که ریسک اعتبارات سرمایه در گردش بالا است باید سازو کاری برای پوشش ریسک بانک ها اندیشیده شود. این امر خصوصا در شرایط سرکوب مالی مهم تر است زیرا که ریسک این گونه اعتبارات را بالاتر می برد.
در شرایطی که نظام بانکی با مساله سرکوب مالی مواجه است و برای نرخ سود بانکی سقف تعیین شده است نتیجتا تخصیص بهینه منابع تحت الشعاع قرار می گیرد و بانک ها چاره ای جز جیره بندی منابع بدلیل تقاضای بالا برام اعتبارات ندارند. تحت این شرایط بنگاه هایی که حاضر باشند برای تامین سرمایه در گردش خود نرخ های سود بالاتری را پرداخت کنند موفق به دریافت وام نخواهند شد. و بانک هایی که حاضر هستند با نرخ سود بالاتر ریسک این گونه اعتبارات را بپذیرند اقدام به پرداخت اعتبار نمی کنند. بنابراین یک راه کار برای پوشش این ریسک ازاد سازی نرخ سود بانکی است.
یک راهکار دیگر برای پوشش ریسک بالای اعتبارات سرمایه در گردش ایجاد یک بازار انتقال ریسک است. در این بازار بانک ها اسناد نکول شده را زیر قیمت اسمی به فروش می رسانند و شرکت های انتقال دهنده ریسک با تجمیع این اسناد، طبقه بندی آن و با توجه به درجه ریسکی بودن آن و ایجاد سبد های دین، بخش عمده ریسک اعتباری بانک ها را پوشش می دهند. تحت این شرایط بدلیل وجود بازاری که می تواند ریسک بانک ها را پوشش دهد، بانک ها حاضر به تحمیل اعتبارات پر ریسک از جمله اعتبارات سرمایه در گردش خوهند شد.

 

۱۳۹۳/۱۰/۲۸

لینک کوتاه:

مطالب اخیر